vendredi, novembre 29, 2024

Hollandsche Rading

Un petit village niché dans la forêt et la lande, à proximité des étangs de Loosdrecht, Hollandsche Rading offre un attrait certain pour le tourisme. Apprécié pour ses randonnées, ses itinéraires cyclables et ses activités en plein air. Dès 1838, la fondation "Het Gooische Hotelplan" a entrepris de promouvoir la région du "Gooi en Vechtstreek" en créant le "Voetstappenpad", un sentier de randonnée de 25 kilomètres. Ce chemin, toujours connu, est jalonné de bornes en béton ornées d’empreintes de pied.


Hollandsche Rading se situe dans la province d’Utrecht, mais comme son nom l’indique, il marque la limite avec la province de "Noord-Holland", "Rading" signifiant "frontière". Cette particularité reste visible grâce aux bornes marquant la séparation entre les deux provinces, que l’on peut encore les observer aur la route.


Bien que ce village soit petit, avec environ 2 000 habitants (ce qui est modeste aux Pays-Bas, serait percus autrement en Creuse), il dispose d’une gare. Cette gare se trouve sur la ligne ferroviaire Utrecht-Hilversum, ouverte en 1885. Une anecdote locale raconte qu’un ancien directeur des NS (les chemins de fer néerlandais) aurait résidé dans le village, et que la gare aurait facilité ses déplacements, soulignant comment des personnalités influentes peuvent façonner des infrastructures, même aux Pays-Bas.

Le caractère frontalier du village se reflète dans la gare elle-même : ses quais traversent deux provinces. En prenant un train vers Utrecht, on se trouve en province d’Utrecht, tandis qu’un train en direction de Hilversum nous fait basculer en "Noord-Holland". Un autre élément distinctif de cette gare est l’utilisation de portails en béton pour les lignes aériennes, un choix technique lié à la reconstruction après la Seconde Guerre mondiale. Pendant le conflit, une grande partie des lignes ferroviaires néerlandaises fut bombardée, et la pénurie d’acier dans l’après-guerre obligea à utiliser des matériaux alternatifs comme le béton. Les portails en forme d’arc gothique spécifiques à la ligne Utrecht-Hilversum, sont uniques.


Hollandsche Rading a également été le foyer de plusieurs artistes notables. Adri Pieck (1919-1982), nièce du célèbre Anton Pieck (créateur du Sprookjesbos au parc Efteling), y vécut. Elle était une aquarelliste talentueuse, dessinant au pastel et peignant des paysages inspirés par la région du Gooi. 

Charles Weddepohl (1902-1976), sculpteur et peintre, y résida de 1937 jusqu’à sa mort. Il réalisa plus de 450 œuvres, dont certaines sont encore visibles dans le village. 


Ainsi, bien qu’il soit petit, Hollandsche Rading se distingue par son patrimoine naturel, historique et culturel.




Hollandsche Rading, een klein dorp gelegen vlakbij bos en heide en de Loosdrechtse plassen, is bekend bij toeristen. Het wordt gewaardeerd om zijn wandel-, fietsroutes. Al in 1838 spande de stichting "Het Gooische Hotelplan" zich in om de regio Gooi en Vechtstreek te promoten door het aanleggen van het "Voetstappenpad", een wandelpad van 25 kilometer. Dit pad wordt gemarkeerd door herkenbare betonnen markeringen versierd met voetafdrukken.


Hollandsche Rading ligt in de provincie Utrecht, maar markeert zoals de naam al doet vermoeden de grens met de provincie Noord-Holland, want "Rading" betekent "grens". Deze bijzonderheid blijft zichtbaar dankzij de palen die de scheiding tussen de twee provincies markeren, wat nog steeds langs de weg te zien is.


Hoewel dit dorp klein is, met ongeveer 2.000 inwoners, heeft het een treinstation. Dit station ligt aan de spoorlijn Utrecht-Hilversum, geopend in 1885. Een lokale anekdote vertelt dat in het dorp een voormalige directeur van de NS woonde en dat het station zijn reizen zou hebben vergemakkelijkt.  Het benadrukt hoe invloedrijke mensen de infrastructuur kunnen vormgeven, ook in Nederland.


Het grens karakter van het dorp komt tot uiting in het station zelf: de perrons zijn in twee provincies. Door de trein richting Utrecht te nemen, bevinden we ons in de provincie Utrecht, terwijl een trein richting Hilversum het perron is in Noord Holland. Een ander opmerkelijk element van dit station is het gebruik van betonnen bogen voor de bovenleiding, een technische keuze die verband houdt met de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog. Tijdens het conflict werd een groot deel van de Nederlandse spoorlijnen gebombardeerd en het tekort aan staal in de naoorlogse periode dwong het gebruik van alternatieve materialen zoals beton. Uniek zijn de gotische bogen die specifiek zijn voor de lijn Utrecht-Hilversum.


Hollandsche Rading kent verschillende kunstenaars. Daar woonde Adri Pieck (1919-1982), nichtje van de beroemde Anton Pieck (maker van het Sprookjesbos in de Efteling). Ze was een getalenteerde aquarellist, tekende met pastelkleuren en schilderde landschappen geïnspireerd door het Gooi. 

Charles Weddepohl (1902-1976), beeldhouwer en schilder, woonde er van 1937 tot aan zijn dood. Hij maakte ruim 450 werken, waarvan sommige nog steeds in het dorp te zien zijn. 


Hoewel Hollandsche Rading klein is, valt het dus op door zijn natuurlijke, historische en culturele erfgoed.



meer informatie: Online museum De Bilt



samedi, septembre 28, 2024

Toulx Sainte Croix

Toulx-Sainte-Croix est un village perché sur une colline au nord-est de la Creuse. Il n'est pas très grand, avec ses 300 habitants, et il semble abandonné, comme tant d'autres villages en Creuse. Malgré son apparence d'immobilité, ce bourg regorge de pépites.


Tout d'abord, il y a son église du XIe siècle, ce qui n'a rien de particulièrement rare en France, comme le dirait un ancien collègue néerlandais. Mais ici, la rue coupe le bâtiment sacré en deux: en effet, le clocher est séparé de la petite église. Cela est arrivé au 17e siecle.


Ensuite, cette petite bourgade a un phare. Oui, un phare en haut d'une colline. La nuit, la ville illumine sa tour panoramique, et on peut bien la voir depuis la route départementale entre Boussac et Gouzon. En été, une fête est même dédiée à cette tour. La tour panoramique est un monument un peu à l'écart du village, au milieu d'un champ de pierres énormes où l'on peut se promener. Elle est à coté de l'antenne sismique. L'abbé Aguillaume, dans les années 1930 fit construire cet édifice au sommet de la montagne, à 655 mètres d'altitude, au lieu-dit "Brûdalis". D'apres la légende à l'emplacement même de l'ancienne tour à signaux gauloise. Après avoir monté les 74 marches, la vue imprenable à 360 degrés s'étend sur sept départements, et l'on aperçoit même la chaîne des Puys d'Auvergne, à plus de 100 km.


Toulx compte aussi divers petits endroits qui rappellent le passé : des lavoirs, des croix, une nécropole, et même des sarcophages.


Je vous parlerai une prochaine fois des Pierres Jaumâtres, qui valent également le détour dans la région.


Quand c'est pas le bon jour en haut de la tour panoramique.:) Als het niet de juiste dag is op de top van de panoramische toren.:) 


Toulx-Sainte-Croix is ​​een dorp gelegen op een heuvel in het noordoosten van Creuse. Het is met zijn 300 inwoners niet erg groot en lijkt verlaten, net als zoveel andere dorpen in de Creuse. Ondanks de schijn van onbeweeglijkheid is deze enclave vol verborgen schatten.


Allereerst is er de kerk uit de XIe eeuw, die in Frankrijk niet bijzonder is, zoals een voormalige Nederlandse collega zou zeggen. Maar hier snijdt de straat het heilige gebouw in tweeën: in feite staat de klokkentoren los van de kleine kerk. Het gebeurde in de 17e eeuw.


Ook staat er een vuurtoren. Ja, een vuurtoren bovenop een heuvel. 'S Nachts verlicht de gemeente haar panoramische toren, die u duidelijk kunt zien vanaf de hoofdweg tussen Boussac en Gouzon. In de zomer wordt er zelfs een feestje aan deze toren gewijd. De panoramische toren is een monument dat een beetje afgezonderd van het dorp ligt, midden in een veld van enorme stenen waar je kunt wandelen. Het bevindt zich naast de seismische antenne. Pater Aguillaume liet in de jaren dertig de toren bouwen op de top van de berg, op een hoogte van 655 meter, op een plaats genaamd "Brûdalis". Volgens de legende op de plek waar de oude Gallische signaaltoren stond. Nadat u de 74 treden heeft beklommen, strekt het adembenemende 360 ​​graden uitzicht zich uit over zeven departementen en kunt u zelfs de bergketen Puys d'Auvergne zien, meer dan 100 km verderop.


Toulx heeft ook verschillende kleine plaatsen die aan het verleden herinneren: washuizen, kruisen, een necropolis en zelfs sarcofagen.

Ik zal het de volgende keer met u hebben over de Pierres Jaumâtres, die ook in de regio een omweg waard zijn.


samedi, juillet 20, 2024

Bonjour,

Je vais changer un peu le but de ce blog. Je vais parler des villes qui me sont chères au cœur, aux Pays-Bas et aussi en France. Je vais commencer par la Creuse, mais je veux également parler des Pays-Bas, du nord de la France et aussi de la Champagne. Tout se fera bien sûr de manière bilingue, car c'est le fil rouge de ce blog.

Voilà, à bientôt.

Hallo,

Ik ga het doel van deze blog een beetje veranderen. Ik ga het hebben over steden die mij dierbaar zijn, in Nederland en ook in Frankrijk. Ik begin met 'la Creuse', maar ik wil het ook hebben over Nederland, Noord-Frankrijk en ook over Champagne. Uiteraard zal alles tweetalig gebeuren, want dat is de rode draad van deze blog.

Tot snel.


mardi, avril 30, 2024

4-5 mei / 8 mai

Les jours de fête aux Pays-Bas diffèrent des jours fériés en France, notamment en ce qui concerne la commémoration de la libération à la fin de la Seconde Guerre mondiale. En France, c’est le 8 mai que nous célébrons la victoire des forces alliées sur l’Allemagne nazie et la fin du conflit de 1939-1945. Ce jour-là marque officiellement la fin de la guerre en Europe.

Depuis 1981, le 8 mai est un jour férié en France. Selon le rituel républicain, le président de la République passe en revue les troupes sur la place de l’Étoile, ravive la flamme du tombeau du Soldat inconnu et dépose une gerbe. La cérémonie du 8 mai est aussi l’occasion de rendre hommage à l’engagement des militaires morts pour la France, pour la Nation ou pour la République. Aux Pays-Bas, la commémoration est un peu différente. On commence par le "Dodenherdenking", le Jour national du souvenir, qui a lieu chaque année le 4 mai. Il rend hommage aux soldats et aux résistants néerlandais morts pendant la Seconde Guerre mondiale. À 20 heures précises, deux minutes de silence sont observées dans tout le pays. Les cérémonies principales, notamment celle sur la place du Dam à Amsterdam et celle de Waalsdorpervlakte près de La Haye – où environ 250 résistants néerlandais ont été fusillés – sont retransmises à la télévision. La famille royale assiste généralement à la cérémonie du Dam. Depuis 1948, chaque année à minuit, dans la nuit du 4 au 5 mai, le feu de la Libération (Bevrijdingsvuur) est allumé sur la place 5 Mei Plein à Wageningen. Ce moment marque la transition entre la commémoration du 4 mai et la célébration de la libération le 5 mai. Immédiatement après l’allumage, le drapeau néerlandais, jusque-là en berne, est hissé, et l’hymne national, le Wilhelmus, est joué et/ou chanté. Le Festival de la Libération est organisé chaque année dans plusieurs villes des Pays-Bas pour célébrer la libération en 1944-45. Ces festivals forment ensemble le plus grand événement musical du pays. Le soir du 5 mai, le roi assiste au concert de la Libération qui a lieu sur la rivière Amstel à Amsterdam. Enfin, chaque année, le 15 août, les victimes de la guerre contre le Japon et de l’occupation japonaise des Indes néerlandaises sont commémorées lors d’une cérémonie au Indisch Monument à La Haye.


                                                        Bourdonklok op Waalsdorpervlakte

Feestdagen in Nederland verschillen van feestdagen in Frankrijk, vooral rond de herdenking van de bevrijding van de Tweede Wereldoorlog. In Frankrijk is het 8 mei als we de overwinning van de geallieerde strijdkrachten op nazi-Duitsland en het einde van de Tweede Wereldoorlog vieren. Op deze dag eindigde de oorlog officieel op het Europese continent. Sinds 1981 is 8 mei een feestdag in Frankrijk. Volgens het ritueel beoordeelt onze dierbare president van de Republiek de troepen op de Place de l'Étoile, ontsteekt de vlam van het graf van de onbekende soldaat en legt een krans. De ceremonie van 8 mei is ook een gelegenheid om hulde te brengen aan de inzet van de soldaten die stierven voor Frankrijk, voor de natie of voor de Republiek.

In Nederland is het een beetje anders. We beginnen met de Nationale Dodenherdenking, die de Nederlandse militairen en verzetsstrijders herdenkt die zijn omgekomen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze viering vindt ieder jaar plaats op 4 mei, met om 20.00 uur twee minuten stilte. Sommige ceremonies worden op televisie uitgezonden, zoals die op de Dam in Amsterdam en die op de Waalsdorpervlakte, vlakbij Den Haag, waar ongeveer 250 Nederlandse verzetsstrijders werden doodgeschoten. De koninklijke familie woont die van de Dam bij.

Sinds 1948 wordt ieder jaar op 5 mei, Bevrijdingsdag, om 00:00 uur het Bevrijdingsvuur aangestoken op het Meiplein in Wageningen. Direct daarna wordt de vlag, nog steeds halfstok, gehesen en wordt het Wilhelmus gespeeld en/of gezongen. Dat symboliseert de overgang van herdenken (4 mei) naar vieren (5 mei).

Het Bevrijdingsfestival is een evenement dat ieder jaar op verschillende locaties in Nederland plaatsvindt. Deze festivals worden georganiseerd om de bevrijding in 1944-45 te vieren. Samen vormen zij het grootste muziekevenement van Nederland. 's Avonds woonde de koning het concert op 5 mei aan de Amstel bij.

Tenslotte worden ieder jaar op 15 augustus de slachtoffers van de oorlog tegen Japan en de Japanse bezetting van Nederlands-Indië herdacht bij het Indisch monument in Den Haag.



vendredi, avril 05, 2024

Eclipse totale de soleil - Totale zonsverduistering

Le 8 avril, le Canada pourra observer une éclipse totale de soleil. Vous savez quand la lune passe devant le soleil. C'est extraordinaire car la lune est beaucoup plus petite que le soleil, mais elle occupe une position favorable qui lui permet, de temps en temps, de cacher toute la surface du soleil. Depuis quelques semaines, les autorités canadiennes répètent à tout vent que cela est dangereux et qu'il faut se protéger les yeux. On sait que regarder le soleil directement n'est pas sans danger. Bien sûr, Tintin ose regarder une éclipse solaire sans lunettes spéciales, mais bon, c'est Tintin quand même.


Je me souviens très bien d'avoir assisté à l'éclipse totale de soleil en août 1999. Les autorités françaises avaient distribué des lunettes spéciales, et munis de celles-ci, nous sommes allés dans la campagne française, dans la Somme pour être exact. Nous avions pris quelques jours pour l'occasion. Maxim avait à peine 2 ans. L'éclipse était prévue en début d'après-midi. Nous avons choisi une colline qui avait la bonne orientation. Nous y sommes arrivés vers midi et avons pique-niqué dans un grand champ sur notre colline près d'une route de campagne, entre deux villages.


Le début de l'événement est assez lent, mais c'est amusant de voir l'énorme soleil se faire "manger" par la petite lune. Et puis soudain, après une longue attente, la lumière s'éteint. Il fait noir complet. Comme la journée était ensoleillée, nous avons pu vivre une sorte de tombée de nuit en plein jour. C'était très impressionnant. Les chiens du village voisin se sont mis à hurler. C'était assez flippant. La couronne solaire est superbe même à travers des lunettes très laides. Cette nuit a duré bien 10 à 15 minutes, si je me souviens bien. Ensuite, la lumière est revenue aussi soudainement qu'elle était partie.


Le phénomène est souvent décrit dans les romans. Stephen King le décrit dans "Dolores Claiborne", mon Stephen King préféré... Lisez-le!




Op 8 april zal Canada een totale zonsverduistering kunnen zien.  Als de maan voor de zon langs trekt. Dit is buitengewoon omdat de maan veel kleiner is dan de zon, maar zij neemt een bijzonder positie in waardoor zij van tijd tot tijd het hele oppervlak van de zon kan verbergen. De Canadese autoriteiten zeggen al weken dat dit gevaarlijk is en dat mensen hun ogen moeten beschermen. We weten dat rechtstreeks naar de zon kijken niet zonder gevaar is. Natuurlijk durft Kuifje zonder speciale bril naar een zonsverduistering te kijken, maar ja, het is toch Kuifje


Ik herinner me nog heel goed dat ik getuige was van de totale zonsverduistering in augustus 1999. De Franse autoriteiten hadden speciale brillen uitgedeeld, en daarmee gingen we het Franse platteland op, naar de Somme om precies te zijn. Voor deze gelegenheid hebben we een paar dagen uitgetrokken. Maxim was amper 2 jaar oud. De zonsverduistering werd vroeg in de middag verwacht. We kozen een heuvel met de juiste oriëntatie. We kwamen daar rond het middaguur aan en picknickten op een groot veld op onze heuvel vlakbij een landweg, tussen twee dorpen.


De start van het evenement is vrij traag, maar het is leuk om te zien hoe de enorme zon wordt "opgegeten" door de kleine maan. En dan plotseling, na lang wachten, gaat het licht uit. Het is helemaal donker. Omdat het een zonnige dag was, konden we op klaarlichte dag een soort schemering ervaren. Het was erg indrukwekkend. De honden uit het naburige dorp begonnen te huilen. Het was een beetje eng. De zonnekroon ziet er geweldig uit, zelfs door een zeer lelijke bril. Die nacht duurde ruim 10 tot 15 minuten, als ik het mij goed herinner. Toen keerde het licht even plotseling terug als het was vertrokken.


Het fenomeen wordt vaak beschreven in romans. Stephen King beschrijft het in "Dolores Claiborne", mijn favoriete Stephen King... Lees het!